Paleo niet meer zo paleo

Na het lezen van het gedeelde artikel van vanmorgen uit de Volkskrant en het besef dat ik al enige tijd rondloop met de gedachte dat Paleo niet meer zo Paleo is voor mij heb ik direct daad bij woord (of bijstellende gedachtes) gevoegd en mijn Voeding & Gezondheid pagina waarop ik de basis van een oerzuiver leven voor mij had uitgestippeld op basis van de do’s en don’ts van het paleo dieet drastisch gewijzigd.

Waar ik eerst strenge regels had uitgeschreven waarbij geen granen, peulvruchten, suikers en gematigde zuivelconsumptie centraal stonden breng ik in de praktijk tegenwoordig een andere overtuiging steeds meer tot uiting. Het van de positieve kant bekijken, wat wil ik vooral eten en waarom wil ik dit zo graag in mijn levensstijl passen?

De afgelopen drie jaar (jawel, het proces is alweer enige tijd in beweging! :o) ben ik meer en meer tegen een muur van stress aangelopen, stress, frustraties en ronduit woede om het simpele feit dat ik mijzelf een religie had aangemeten waarbij strikte voedingsregels mijn dag bepaalden. Niet goed! Begrijp mij niet verkeerd, het werkte in den beginne perfect voor mij en heeft mijn gezondheid niet geschaad… toen ik lekker in mijn vel zat, geen stress had en niemand had om rekening mee te moeten houden. Maar op het moment dat mijn zelfvertrouwen dusdanig gekrenkt werd dat mijn negatieve gedachten het wonnen van mijn strijdkracht om door te zetten en mijn portemonnee kon dienen als slap excuus (ik verloor mijn baan waar ik hard voor gewerkt had) om niet meer zoveel wilskracht in mijn voedingspatroon te gooien was het startsein voor een neerwaarts spiraal naar nog meer problemen met mijn lichaam, stress en uiteindelijk overgewicht en negatief zelfbeeld gegeven.

Excuus na excuus kwam uit de hoge hoed om mijzelf ervan te overtuigen dat ik simpelweg heel makkelijk de wilskracht weer kon terugvinden zolang ik maar zus of zo deed of dit of dat uit mijn leven zou bannen. Uiteraard, zo blijkt nu, wist ik stiekem al lang dat dit allemaal excuses waren ik wist alleen niet dat ik deze tevoorschijn toverde omdat ik krampachtig aan een paleo-liaan hing en maar geen nieuwe kon vinden om naar toe te springen en mijzelf aan vast te klampen. Slecht metafoor, jawel, maar ik zie mijzelf echt nog bungelen in die jungle van gezondheidsclaims en radeloos om mij heen kijken terwijl ik mijzelf behoed om de afgrond in te vallen, diep de donkere jungle in. Ik zocht naar een nieuwe ‘waarheid’.

Nu, sinds kort, laat ik mijzelf langzaamaan zakken van die liaan naar stevige grond. Ik geloof dat zodra ik weer de aarde onder mijn voeten voel, de jungle helemaal niet zo donker zal zijn en de zon echt wel door die bomen door blijft schijnen. Ik geloof nog steeds dat voeding van grote invloed is op mijn gezondheid en dat ik bepaalde voedingsstoffen beter verdraag dan andere, dat is inmiddels voor mijzelf toch wel duidelijk (hoewel niet wetenschappelijk bewezen moet ik toch geloven dat mijn eigen lichaam mijn beste verteller is ^_-). Ik zou heel graag willen dat ik zorgeloos brood kan eten, maar de praktijk laat mij toch iedere keer weer anders zien. Ondertussen weet mijn vriend zich prima te voelen met de dagelijkse boterham pindakaas en wie ben ik dan om te zeggen dat dat niet goed is? Ik wil mijn focus voor mijzelf van die persoonlijke duivelse boterhammen af halen en laten vallen op dat wat wel goed voor mijn lijf is. Groenten, vlees, vis, zuivel… Er is nog hartstikke veel waar ik prima mee kan leven en soms is het een simpele aanpassing van een andere soort koffieboon of ander merk chocolade waar ik totaal geen reactie op krijg. Wat het dan is dat ervoor zorgt dat ik de chocolade van merk A wel verdraag maar bij merk B klachten krijg? En brood, in welke vorm dan ook, niet goed verdraag? Daar doe ik mijn eigen onderzoekjes voor, maar dat maakt van mij nog

geen wetenschapper en al zeker geen voedsel expert die anderen kan vertellen dat mijn waarheid hun waarheid is.

Voor nu ben ik afgestapt van de drastische levensstijl- en voedingswijzigingen en focus ik mij op kleine stappen

vooruit. In mijn geval is dat het verhogen van mijn groente inname. De diversiteit erin brengen en behouden en dat

De tijdelijke keuken

met de uitdaging van het niet hebben van een “normale” keuken (we zitten middenin een grote verbouwing van een prachtig jaren dertig woning) en dat niet tot weer excuus laten komen, het excuus om niet te hoeven koken, want ik heb geen keuken is namelijk helemaal niet aan de orde we hebben een stoomapparaat, slowcooker, oven, magnetron en een geweldige gas bbq + veel dingen zijn rauw ook heel lekker!

Gezonde kleurrijke groet,

Helen.

 

 

 

Bron uitgelichte afbeelding: Susanisweg.nl
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+